
СИНГАПУР – Иако во последната деценија вештачката интелигенција (AI) напредуваше со нереална брзина развивајќи го својот дигитален „мозок“, нејзиниот развој не беше проследен со соодветен раст на нејзиното „тело“. Како што пренесува Ројтерс, следниот голем предизвик за човештвото е префрлањето на вештачката интелигенција (AI) од чистиот кибернетски свет во реалниот физички простор преку автономни роботи и хардверски решенија.
На глобалниот форум „Reuters NEXT“ одржан во Сингапур, Таро Икушима, генерален директор за корпоративна стратегија во технолошкиот гигант TDK, истакна дека интелигенцијата сама по себе нема да биде доволна за AI да оперира во вистинскиот свет, туку е неопходна длабока хардверска револуција.
„Иновацијата и еволуцијата на вештачката интелигенција веќе не доаѓаат само од кибернетскиот, туку и од физичкиот простор. Да имаме роботи кои можат да работат автономно и да размислуваат сами за себе ќе биде исклучително возбудливо, но имаме уште многу проблеми за надминување пред да го реализираме тоа“, истакна Икушима.
Проблеми во реалниот свет: Куси батерии и недоразбирање на околината
Според челниците на TDK, пред автономите роботи да влезат во масовна употреба, индустријата мора драстично да ги подобри батериите, сензорите и квалитетот на хардверските компоненти. Во спротивно, се соочуваме со реални пречки на терен.
„Никој не сака ситуација во која вашиот робот престанува да работи по само 30 минути бидејќи му се испразнила батеријата или ситуација во која роботот целосно погрешно ја толкува и ја разбира реалноста и околината околу вас“, предупредува Икушима.
За да се реши ова, фокусот на технолошкиот сектор се префрла кон фотониката (оптичко поврзување на ниво на чипови) со цел да се намали потрошувачката на енергија во дата-центрите, кои се под огромен притисок за ладење и напојување поради експлозивниот раст на AI пресметките. Специфично, податоците покажуваат дека пресметковната моќ на AI моделите е зголемена за неверојатни 10 милиони пати од 2012 година наваму, а до 2030 година се очекува на глобално ниво да се генерираат дури 600 зетабајти податоци (10 пати повеќе во споредба со 2020 година).
Напредни сензори: Од фабрички погони до паметни очила
TDK веќе презема конкретни чекори во градењето на „физичката AI“ преку својата специјализирана гранка TDK SenseI. Оваа технологија веќе се користи во индустриски средини, каде преку ултра-сензитивни сензори и софтвер во реално време се детектираат и најмалите аномални вибрации во моторите, со цел да се предвиди дефект на опремата пред тој воопшто да се случи.
Како сликовит пример за секојдневниот напредок, Икушима ги посочи паметните очила кои компанијата ги развива, а кои имаат огромен потенцијал за инстант-превод, навигација и просторно пресметување. Дополнително, преку аквизицијата на компанијата SoftEye, TDK разви технологија за следење на движењето на очите. Кога оваа технологија ќе се спои со AI, ќе се создаде природен кориснички интерфејс каде компјутерите ќе знаат што точно гледаме, со што ќе се намали потребата од гласовни или рачни команди.
Првата станица на AGI: Контролирани фабрики и магацини
Крајната цел на уметноста е создавање на Општа вештачка интелигенција (AGI). Кога AGI ќе стане пазарно достапна, таа дефинитивно ќе се материјализира во физичкиот простор.
Сепак, првите роботи опремени со ваква интелигенција нема веднаш да шетаат по улиците, туку прво ќе бидат распоредени во контролирани средини – како што се големите фабрички погони и магацини. Таму технологијата ќе може безбедно да се тестира, усовршува и прилагодува пред да доживее пошироко општествено прифаќање.
