Љубителите на астрономијата и ноќното небо ноќеска ќе имаат можност да посведочат на еден од највпечатливите есенски небесни феномени. Метеорскиот дожд Ориониди го достигнува својот годишен максимум во ноќта меѓу среда и четврток, нудејќи ретка глетка на остатоци од најпознатата комета во историјата — Халеевата комета.
Орионидите се препознатливи по својата исклучителна брзина. Честичките прав и ситни карпести остатоци што зад себе ги оставила комета навлегуваат во горните слоеви на Земјината атмосфера со брзина од околу 66 километри во секунда, односно речиси 240.000 километри на час. Поради силното триење со воздухот, тие моментално согоруваат, оставајќи светли и блескави опашки што на темното небо можат да опстојат и по неколку секунди.
Иако метеорите визуелно изгледаат како да извираат од соѕвездието Орион, по кое го добиле и своето име, тие можат да се појават на кој било дел од небесниот свод. Астрономите советуваат дека најдобро време за набљудување се часовите по полноќ и раните утрински часови непосредно пред зората. Во овој период Месечината веќе заоѓа или се наоѓа ниско на хоризонтот, што овозможува потемно небо и далеку подобра видливост дури и за побледите метеори.
За набљудување на овој спектакл не се потребни телескопи или двогледи, бидејќи овие уреди имаат многу тесно видно поле и само ја намалуваат можноста да уловите метеор во лет. Најдобар резултат се постигнува со голо око, со удобно лежење на земја и поглед насочен кон отвореното небо. На очите им се потребни најмалку дваесетина минути за целосно да се адаптираат на темнината, поради што е препорачливо да се избегнува секаква употреба на мобилни телефони и силни светла за време на набљудувањето.
За набљудувачите во Македонија, клучен предизвик претставува силното светлинско загадување во поголемите урбани средини, пред сè во Скопската Котлина. Жителите на главниот град драстично ќе ги зголемат своите шанси за добра глетка доколку се искачат на падините на Водно, особено кон јужната страна кон Соње, или пак кон повисоките предели на Скопска Црна Гора и клисурата Матка.
Вистинското доживување сепак останува резервирано за повисоките планински предели ширум земјата. Планинските превои Стража, Плетвар и Ѓавато, како и повисоките терени на Попова Шапка, Маврово, Пелистер и платото на Галичица, нудат кристално темно небо каде што при врвот на дождот може да се регистрираат и до дваесет метеори на час.
Со оглед на тоа што есенските ноќи во нашите котлини често носат ниски температури и приземна магла, излегувањето на повисока надморска височина речиси секогаш гарантира појасен хоризонт, при што топлата гардероба и трпението се главен предуслов за уживање во овој космички феномен.








