Кога Брајден Мајндоналд од Квинсленд имал 21 година, неговата цел била едноставна: да најде работа во која ќе им помага на децата да учат и еден ден да живее самостојно. Шест години подоцна, 27-годишниот Австралиец со Даунов синдром и оштетен слух работи како образовен асистент во државно училиште и живее независно од семејството, објави австралиската Национална шема за осигурување на лица со попреченост – NDIS.
Неговата приказна започнала со поддршка за вработување. Специјализиран советник му помогнал да ги препознае своите способности, да подготви биографија, да бара соодветни работни места и да се подготви за интервју. Можноста дошла кога локално училиште побарало образовен асистент со Даунов синдром кој би можел да биде ментор на дете со истата попреченост.
„Се разбравме веднаш“, вели Брајден за ученикот со кој почнал да работи. За училиштето токму неговото лично искуство било предност: детето добило возрасен човек со кого можело да се идентификува и комуницира на поинаков начин.
Но неговата улога набргу станала многу поширока.
Брајден користи Key Word Signing, техника во која говорот се комбинира со клучни знаци позајмени од австралискиот знаковен јазик Auslan. Визуелните знаци се покажале корисни и за други ученици, меѓу кои деца со аутизам, АДХД и различни стилови на учење. Според неговото семејство, неговиот смирен пристап им помага на учениците повторно да се фокусираат и полесно да учествуваат во наставата.
Првично работел три утра неделно. Откако училиштето ги видело резултатите од неговата работа, му понудило повеќе часови, а денес работи три дена во неделата. Работата му помогнала и нему: станал посамоуверен, а неговиот говор се подобрил бидејќи морал повнимателно да ги изговара зборовите за учениците да го разбираат.
Патот до оваа точка не бил без пречки. Кога Брајден бил шестгодишен, тешка вирусна пневмонија и третманот што му го спасил животот оставиле последици врз неговиот слух. Со рана интервенција, знаковен јазик и поддршка во образованието, тој продолжил да учи, а подоцна и да гради независен живот.
Денес неговата работа претставува практичен пример дека инклузијата не значи само лицата со попреченост да добијат место во училницата или на работното место. Во случајот на Брајден, неговото лично искуство станало професионална вредност од која корист имаат и другите.
„Работата како образовен асистент е мојата работа од соништата. Сакам да им помагам на учениците да учат“, вели Брајден.
Редакција Брц










