ВЕСТИЕДНАКВИИМПУЛССПОРТ
Во тренд

Тројца англиски рагбисти со скриени попречености: Вил Џозеф го загубил слухот на едното уво, но продолжил да игра на највисоко ниво

Англискиот рагбист Вил Џозеф трајно го загубил слухот на левото уво по автоимуна реакција, но успеал да се приспособи и да се врати во репрезентацијата. Неговата приказна, заедно со искуствата на Хенри Слејд и Елис Генџ, го отвора прашањето за спортистите кои живеат и се натпреваруваат со попречености што не се видливи за јавноста.

Англискиот рагбист Вил Џозеф го привлече вниманието на јавноста по извонредниот настап против Јапонија во победата на Англија од 78:15. Но, зад неговото враќање во националниот тим се крие и лична приказна за животот и спортот со трајно оштетување на слухот.

Како што пренесува британскиот специјализиран рагби-медиум RUCK, 24-годишниот Џозеф во 2024 година ненадејно го загубил слухот на левото уво за време на предсезонски тренинг. Причината била автоимуна реакција која предизвикала трајно оштетување на слухот.

Неговиот брат Џонатан Џозеф, поранешен англиски репрезентативец, за „Телеграф“ раскажал дека инцидентот се случил кога за време на тренингот се огласил свирежот. Вил почувствувал како нешто се случува во увото, а подоцна лекарите утврдиле дека го изгубил слухот на таа страна.

Губењето на слухот донело конкретни предизвици на рагби-теренот. Џозеф имал потешкотии да ги слушне противничките играчи кои му се приближувале од левата, послабо слушна страна, како и во комуникацијата со соиграчите.

Со текот на времето развил начини да се приспособи. Почнал почесто да ја скенира играта, да ја врти главата за да ја следи ситуацијата околу себе и да бара од соиграчите погласно да комуницираат.

Неговиот настап против Јапонија на 14 ноември беше особено значаен и поради тоа што со петте есеи го изедначи англискиот рекорд за најмногу есеи постигнати од еден играч на еден натпревар. Тоа беше и негово враќање во репрезентацијата по четиригодишно отсуство.

Слејд живее со дијабетес тип 1, Генџ со диспраксија

Џозеф не е единствениот англиски репрезентативец кој се соочува со здравствена состојба што не е видлива за гледачите.

Соиграчот Хенри Слејд живее со дијабетес тип 1, дијагностициран кога имал 18 години. Состојбата бара постојано следење на нивото на гликоза во крвта, внимателно планирање на исхраната и редовна употреба на инсулин.

За професионален рагбист, тоа значи дополнителна подготовка пред и за време на натпреварите. Слејд открил дека понекогаш пред натпреварите јаде гумени бонбони за да спречи прекумерно намалување на нивото на шеќер во крвта.

Третата приказна е на Елис Генџ, англиски репрезентативец и играч на Бристол Берс, кој живее со диспраксија. Станува збор за невролошка состојба што може да влијае врз координацијата на движењата, моторичките способности и извршувањето на секојдневните активности.

Генџ бил дијагностициран на 14-годишна возраст. Тој раскажувал дека како дете често бил сметан за несмасен, а проблемите со координацијата му создавале тешкотии и во почетокот на неговата рагби-кариера.

Подоцна станал капитен на англиската репрезентација и настапувал за британските и ирските Лавови.

Според RUCK, Генџ јавно зборувал за својата состојба и за пораките што ги добива од млади луѓе на кои неговата приказна им помогнала да стекнат поголема самодоверба.

Трите случаи покажуваат различни искуства со скриени попречености во професионалниот спорт – трајно губење на слухот, хронична автоимуна болест и невролошка состојба што влијае врз координацијата.

Редакција Брц

Поврзани вести

Back to top button